Tweemetervijf

Verhuizing weblog

2011-09-02T21:15:00.002+02:00

Na een tijdlang met veel plezier hier mijn foto's gepresenteerd te hebben aan jullie heb ik besloten om dit weblog te integreren op mijn nieuwe website.

Graag verwijs ik je daarom naar: www.tweemetervijf.nl!

Twee avonden molens bij Stompwijk

2011-08-18T09:12:00.000+02:00

Ik ben twee avonden gaan fotograferen bij de molen driegang bij Stompwijk. Deze mooie molens staan prachtig in de polder waarvandaan je een mooi uitzicht hebt over de polder en de stad Den Haag. Wikipedia vertelt het volgende over deze molens:

De Molendriegang in de omgeving van Leidschendam is een molengang die bestaat uit drie windmolens. De molens zijn gebouwd rond 1672 voor het droogmalen van De Driemanspolder (later opgegaan in de Nieuwe Driemanspolder); de ondermolen is echter in 1902 door de bliksem getroffen en afgebrand; deze werd in 1903 vervangen door een nieuw exemplaar. In 1945 werd in de ondermolen een nieuwe pomp geplaatst die echter te weinig capaciteit had. Om die reden is de driegang in 1951 buiten bedrijf gesteld.

De drie molens, eigendom van de provincie Zuid-Holland, zijn in de afgelopen jaren gerestaureerd en zijn maalvaardig. De pomp in de ondermolen is in 2006 vervangen door een pomp met een grotere capaciteit, waardoor de driegang meer in balans is gekomen. Er zijn geen bezoekmogelijkheden.

De driegang van Leidschendam draait eens per maand, op zaterdag.

Fotograferen bij deze molens is erg mooi. Niet alleen de molens zijn erg fotogeniek maar ook de achtergrond van weiland, stad en ruimte is fijn. Deze twee avonden leverde de volgende fotoserie op:

Paars avondlicht bij Scheveningen

2011-08-11T07:21:00.000+02:00

Half juni ging ik een avond fotograferen op het strand van Scheveningen. Er was een mooie avond voorspeld en dat werd het inderdaad ook. Het licht veranderde gedurende de avond continue maar ging steeds meer naar een mooie paarse gloed. Dat aangevuld met wat mooie voorgrond onderwerpen leverde dat de volgende resultaten op:

Haven van Rotterdam met fotoclub

2011-08-08T08:03:00.001+02:00

Als afsluiting van het clubjaar is het de gewoonte om op locatie ergens te gaan fotograferen. Deze keer was besloten om naar de haven van Rotterdam te gaan. Ik was al een aantal keer 's avonds in de havens geweest om te fotograferen, zie oa. deze en deze serie, maar er was nu voor een punt gekozen waar ik nog niet eerder geweest en was dus toch weer nieuw voor mij. Aangekomen bleek het al snel een mooie voorjaarsavond te worden met mooie luchten en een kleurvolle zonsondergang. Een waardige afsluiting van het seizoen dus.

(Deze foto's zijn het waard om ze in groter formaat te bekijken, dit kan door op de foto te klikken)

Wandeling Hollandsche Kade

2011-08-04T12:03:00.000+02:00

Op een mooie voorjaarsdag eind april wilden wij een dag lekker gaan wandelen. Op internet kwamen wij de NS-wandeling De Hollandsche Kade tegen die vanuit Woerden naar Breukelen loopt. Het bleek een prachtige wandeling te zijn die langs het water Woerden verlaat en je door de uitgestrekte polder en via een aantal schattige plaatsjes naar het station van Breukelen loopt. Gecombineerd met het prachtige weer van die dag was het geweldig. Als voorbereiding op de reis naar de Azoren wilde ik op deze wandeling oefenen met de nieuwe filmcamera en dat leverde gecombineerd met de foto's van die dag het volgende op:

Haagse bos met warm ochtendlicht

2011-08-02T08:56:00.000+02:00

Na al dat fotogeweld van de Azoren is het tijd om weer even te laten zien dat het ook dicht bij huis mooi fotograferen is. En daarvoor ga ik meestal naar het Haagse Bos. Ook deze ochtend eind april liep ik er al vroeg rond. Zoekend naar mooi licht en interessante onderwerpen waren vooral de kleine details die ochtend erg mooi. En dat leverde de volgende foto's op:

Film huwelijksreis Azoren

2011-07-27T08:11:00.002+02:00

Zoals in de afgelopen blog berichten wel weer is gebleken heb ik tijdens onze reis veel gefotografeerd. Maar voor de eerste keer op reis had ik nu ook de videocamera meegenomen. Een handig en compact apparaatje waar we veel plezier aan beleefd hebben en die vooral ook handig is wanneer je de grote fotocamera niet bij je hebt, zoals tijdens de heen- en terugvlucht of 's avonds bij het eten. Ook tijdens slecht weer is hij geweldig aangezien hij waterdicht is.

Ik heb videobeelden gecombineerd met foto's en dit heeft tot onderstaande film geleid. Bekijk hem lekker op groot formaat, dat is hij waard!

Faial - 3

2011-07-23T12:40:00.000+02:00

De laatste mooie avond van onze huwelijksreis was aangebroken. Graag wilde ik die avond nog op een mooie plek die ik tijdens onze rondtocht met de auto over het eiland had gezien gaan fotograferen. Met uitzicht op de Pico, met ruige rotskust op de voorgrond en een woeste oceaan maakte ik de volgende resultaten:

Faial - 2

2011-07-18T08:27:00.000+02:00

Na die eerste prachtige en afwisselende wandeldag op Faial hadden we volgende dag niet zo veel zin om te gaan wandelen. Daarom huurden we een auto voor de resterende twee dagen en reden we dit mooie eiland helemaal rond. Onder andere schattige dorpjes, ruige kusten, afgelegen haventjes, de Caldeira en de vulkanisch actieve westkant van het eiland zagen we. Het waren twee heerlijk relaxte dagen met kopjes koffie, lekkere broodjes, uitzichten en zon. Dit alles leverde deze serie foto's op:

Faial - 1

2011-07-11T09:06:00.000+02:00

Na het klein beetje teleurstellende bezoek aan Pico gingen we na 2 dagen door naar het laatste eiland van onze huwelijksreis: Faial. Dit eiland staat vooral bekend om de haven van Horta, wat een populaire stop is voor (zeil)boten die de Atlantische Oceaan oversteken. Faial bleek al snel een geweldig eiland te zijn: een heel gezellig dorp waar we verbleven, prachtige uitzichten, aardige mensen en mooie natuur. We hadden er weer helemaal zin in!

Daarom gingen we de dag na de oversteek wandelen vanuit het hoogste punt van het eiland, de Caldeira do Faial, helemaal terug naar Horta. De Caldeira bleek een fantastische plek te zijn om met een grandioos uitzicht. Gedurende de wandeling veranderde het weer even kort maar krachtig maar werd de natuur er absoluut niet minder mooi om. Hieronder een foto indruk van deze wandeling.

Pico - 1

2011-07-08T08:19:00.001+02:00

Het derde eiland van onze huwelijksreis viel helaas in heel veel opzichte een beetje tegen na het mooie eiland Sao Jorge: het stadje waar we verbleven was minder gezellig, het weer was slecht, we konden de hoogste berg van Portugal (die ook Pico heet en op dit eiland ligt) niet beklimmen en tijdens de whale watching die we deden werden we allebei door de hoge golven van 5 meter enorm zeeziek. Al met al waren we blij dat we op dit eiland maar twee dagen bleven. Maar het heeft toch een paar foto's nog opgeleverd:

Sao Jorge - 4

2011-07-03T08:16:00.000+02:00

De laatste avond op het eiland Sao Jorge was er eentje waarbij we snel wilden eten om de mooie avond vast te gaan leggen. We zaten op dit eiland bij een prachtige rotskust dus bij een ondergaande zon stond die garant voor mooie foto's. Vroeg dus gegeten (zeker voor Portugese standaarden) en de fotospullen gepakt. Het was een mooie zonsondergang die de volgende foto's opleverde:

Sao Jorge - 3

2011-06-28T10:49:00.000+02:00

Al diep onder de indruk van de mooie wandelingen op Sao Jorge bleek dat het mooiste nog moest komen, namelijk de wandeling vanaf de top van een bergrug afdalend naar een verlaten dorpje aan de kust. Deze wandeling bleek erg spectaculair te zijn, vooral door het begin. We werden namelijk door de taxi afgezet bij een mistige, koude en natte startplek. Snel dus iets warmers aangetrokken en gaan lopen. Na 10 minuten kwamen we op het hoogste punt van de wandeling waar we recht naar beneden een vallei inkeken. En vanuit daar kwamen de wolken ons tegemoet waaien. Met een enorme snelheid raasden ze over de bergrug heen. Tussen de wolken door konden we echter de prachtig groene vallei zijn. Een spectaculair moment! Vanaf dat punt afdalend kwamen al snel onder de wolken waar het zonnetje scheen, de omgeving groen en liefelijk was en we redelijk snel uitzicht kregen op het verlaten dorpje. Prachtig! Hopelijk laten de foto's dat ook een beetje zien:

Sao Jorge - 2

2011-06-23T16:17:00.000+02:00

De volgende ochtend stond ik vroeg op om te kijken of de berg Pico, op het naastgelegen eiland, te zien was. Deze hoogste berg van Portugal ligt namelijk vaak verstopt onder een laag wolken maar 's ochtends vroeg heb je de grootste kans om hem mooi te zien.

Vroeg op dus en het was een prachtig heldere ochtend. Snel mijn fotospullen gepakt en gaan fotograferen. Daarna lekker ontbeten en een wandeling gemaakt naar de meest westelijke punt van het eiland, waar we op een geweldig mooie plek geluncht hebben. Deze mooie dag leverde de volgende foto's op:

Sao Jorge - 1

2011-06-17T22:36:00.001+02:00

De huwelijksreis ging door naar het eiland Sao Jorge en dit eiland wist direct onze harten te veroveren. Het schattige en kleinschalige dorpje Velas, de leuke haven, het frisse groen, het geweldige uitzicht op de berg Pico en de wandelmogelijkheden die alleen maar beter en beter werden. Dit eiland had het allemaal! En wij genoten!

En dat zie je ook in de foto's terug. Sao Miguel was een leuke opwarmer maar dit eiland was het helemaal. We konden daarom niet wachten om de eerste wandeling te maken. Na wat zoeken naar een taxi (het was zondag) konden we toch naar het beginpunt toe. De route ging over de bergrug die dwars over het eiland liep. Uitzichten genoeg dus. Geniet met ons mee door middel van onderstaande foto's:

Huwelijk Patricia en Damien

2011-06-13T14:28:00.005+02:00

14 mei was het dan eindelijk zover. Na een jaar voorbereiden, vele malen op en neer rijden naar Limburg, vrijgezellenfeesten en stress was het dan eindelijk de dag van onze bruiloft. Beginnende op Chateau Sint Gerlach maar na een korte rit verder op Winselerhof hebben we er samen met onze familie en vrienden een heel bijzondere dag ervan gemaakt. Een dag vol gezelligheid, liefde, emotie en feest.

Mijn goede vriend Reinout heeft de hele dag gefilmd en dit heeft het volgende resultaat opgeleverd.

Bloemen op Sao Miguel

2011-06-13T09:20:00.000+02:00

Vooral op Sao Miguel bleken er ontzettend veel bloemen te zijn, in alle soorten en maten maar allemaal even kleurrijk. Het was een genot om naar te kijken. Oranje, rood, paars en blauw kwamen voorbij. Prachtig! Hieronder daarom een kleine selectie om jullie hiervan een indruk te geven.

Sao Miguel - 2

2011-06-10T21:33:00.003+02:00

De tweede wandeldag op Sao Miguel was een panoramisch dagje, werkelijk schitterend! De hele dag liepen we rondom twee meren van Cete Cidades. Maar niet gewoon rondom de meren, maar over de krater waar de twee meren in liggen. De hele dag keken we dus neer op een steeds maar wisselend uitzicht. Met een steeds doorbrekend zonnetje was het genieten! Door de grootsheid van het landschap zijn vooral de panorama foto's (die samengesteld zijn uit meerdere foto's die later samengevoegd zijn) de meest indrukwekkende.
De dag erop liepen we via de zogenaamde levada's naar het hoogst gelegen meer van het eiland, Lago de Fuego. Levada's zijn de watertoevoer systemen die vanuit de hoger gelegen bergen het water via een open kanaal naar de lager gelegen dorpen transporteren. Ik had al op Madeira langs de levada's gelopen maar ook hier op de Azoren hebben ze dus deze techniek toegepast.
Al dit wandelplezier leverde de volgende resultaten op:

Sao Miguel - 1

2011-06-07T11:57:00.001+02:00

Onze huwelijksreis ging naar de eilandengroep Azoren toe. Deze eilanden horen bij Portugal en liggen midden in de Atlantische Oceaan, tussen Europa en Amerika in. Afgelegen van alles trekken ze maar weinig toerisme en zijn het vooral wandelaars die deze bestemming weten te vinden. Dit gecombineerd met prettige overnachtingsadressen klonk ons als de ideale bestemming voor onze ' honeymoon'.

Na een wat onrustige heenreis met een onvoorziene landing op een ander eiland kon onze reis beginnen op het eiland Sao Miguel. Hier hadden we eerst een dagje 'bijkomen' gepland en de volgende dag een dagje autohuur gecombineerd met een wandeling op de noord oost punt van het eiland, passend Nordeste genoemd. Deze twee dagen leverde de volgende foto's op:

Ode aan mijn trouwste reisgenoot

2011-06-05T13:52:00.002+02:00

Tien jaar geleden ging ik voor de eerste keer een bergtocht maken, twee weken Franse Pyreneeën met Intertrek Wandelreizen. Voor die vakantie wilde ik een prettig hemd hebben dat ik kon meenemen. Na wat twijfel viel de keuze op een hemd van Fjallraven, een sterk G1000 hemd.

Nu, na tien jaar intensief reizen, gaat dit hemd nog altijd mee in mijn rugzak. Op geen enkele vakantie is hij thuis gebleven, of het nu Nieuw Zeeland, Namibië, Noorwegen of Italië was. En daarmee is hij mijn trouwste reisgenoot. Al mijn andere reisspullen zijn wel één of meerdere keren vervangen in de tussentijd, maar niet dit hemd. Daarom een kleine ode aan dit hemd:

Vrijgezellenfeest

2011-04-26T22:31:00.002+02:00

Afgelopen zaterdag stonden opeens een aantal vrienden voor mijn neus: vrijgezellenfeest!!! Wat een fantastische dag hebben we gehad en in plaats van een lang verhaal hier neer te zetten laat ik liever de beelden zien:

Transvaal

2011-04-26T08:13:00.000+02:00

Transvaal is een wijk in Den Haag, één van de zogenaamde prachtwijken. Toen ik nog in Den Haag Zuid woonde fietste ik iedere dag door deze wijk heen. Een andere wereld leek het vaak ten opzichte van de rest van Den Haag; chaotisch, druk en andere regels in het verkeer. Daar wilde ik een keer gaan fotograferen! Lang heeft het op mijn agenda gestaan en nu moest het er maar eens van gaan komen. Ik wilde graag met een opkomende zon de mensen op straat fotograferen, met sterke contrasten qua licht en donker. Met per ongeluk de verkeerde lenzen in mijn oog (die van Patricia) moest ik maar vertrouwen op de autofocus van de camera. Gelukkig zijn toch een aantal foto's gelukt.

Pelgrimspad deel 8

2011-04-19T21:06:00.002+02:00

Na bijna een jaar niet verder het Pelgrimspad afgelopen te hebben konden we in maart een lang weekend erop uit, tijd om weer wat kilometers op dit pad te maken. beginpunt was het Noord-Brabantse Steensel. Na een behoorlijke trein- en busrit en een kopje koffie konden we hier de route weer oppikken. Met een prachtig voorjaarszonnetje liepen we in drie dagen naar het Limburgse Weert, onderweg slapende in Heeze en Maarheeze. Onder meer de Strabrechtse Heide en het Weerter Bosch passeerden we. Al met al vonden we de landschappen op dit deel van de route niet de meest spannende (veel bos) maar dankzij het mooie licht leverde het toch wat mooie foto's op:

Zwart-wit Haagse Bos

2011-04-18T21:17:00.000+02:00

Het Haagse Bos ligt vlakbij ons huis en ik kom er daardoor vaak fotograferen. Begin maart was ik vroeg opgestaan om hier te fotograferen in de hoop dat het een mooie zonsopkomst zou worden. Helaas bleek dat tegen te vallen. Een dik wolkendak voorkwam dat er ook maar één zonnestraaltje het Haagse Bos bereikte. Ondanks dat wel wat foto's gemaakt en wel in zwart-wit. Twee vind ik goed genoeg om met jullie te delen:

Duinen en strand bij avondlicht

2011-04-18T20:47:00.000+02:00

Na via Clingendael gefietst te zijn (zie vorige blogbericht) ben ik doorgefietst naar de kust bij Scheveningen. Omdat de zon nog redelijk hoog stond ben ik eerst lekker de duinen van Meijendel ten noorden van Scheveningen ingelopen. Dit waterwingebied is voor een behoorlijk deel afgesloten voor publiek maar biedt desondanks veel mooie plekken om te fotograferen. Met een steeds lager staande zon veranderde de kleuren continue en werd het landschap er alleen maar mooier op. Na over de duinen gelopen te zijn het strand op bleek dat helemaal leeg te zijn, er was vrijwel niemand te bekennen. Heerlijk uitwaaien en zoeken voor mooie platen, Scheveningen blijft mooi en iedere keer is het weer anders. Kijk maar:

Clingendael bij voorjaarslicht

2011-03-31T20:59:00.002+02:00

Clingendael is een landgoed waar ik af en toe langsga om te fotograferen. Ook deze keer, op weg naar Scheveningen, besloot ik er doorheen te fietsen. De natuur was duidelijk nog niet uit haar winterslaap, zo half februari. Toen toch nog even een zonnetje er doorheen wist te komen kon ik gelukkig snel nog eentje maken van een Egyptische gans in het mooie licht. Daarna maar snel naar Scheveningen doorgefietst.

Scheveningen met spectaculair licht

2011-03-24T10:40:00.000+01:00

Aan het begin van dit jaar (ja, ik lig inderdaad wat achter met het posten van de foto's) gingen we samen met twee vrienden een middag wandelen in de omgeving van Scheveningen. Door een aantal donkere wolken die aankwamen gecombineerd met een ondergaande zon zorgde dit voor een prachtig lichtspel op het strand.

Winters Limburg

2011-03-17T13:18:00.000+01:00

Met het sombere weer van vandaag kom ik weer helemaal in de sfeer van de winter. Gelijk moet ik terugdenken aan de kerst die we in Limburg gevierd hebben. Zoveel sneeuw als daar lag heb ik nog nooit gezien. En Limburg was nog nooit zo mooi! Ruim 30 centimeter aan sneeuw, we konden vanuit Den Haag nauwelijks Limburg bereiken. Toch is het gelukt en hebben we tussen de kerstactiviteiten door de kans gezien om de Brunssumerheide op te gaan. Prachtig onder die witte deken. Het leverde de volgende resultaten op:

Kop van Zuid Rotterdam

2011-03-12T21:46:00.003+01:00

Na al het fotografie geweld van tijdens onze reis in Namibië was het tijd oven de camera op een stil plekje te leggen en uit te laten rusten. Hij kreeg daar echter niet lang de tijd voor aangezien half december een fotografie uitje op het programma stond met de fotoclub.

De kop van Zuid is een prachtige plek om te fotograferen en dat kunnen we als fotoclub natuurlijk niet negeren. Daarom stonden we op een koude woensdagavond met statieven en afstandsbedieningen klaar om aan de slag te gaan.

Bekende gebouwen in dit gedeelte van Rotterdam zijn onder andere het Luxor theater, de Maastoren en natuurlijk Hotel New York. Ook heb je vanaf hier een prachtig zicht op de Erasmusbrug. De resultaten van die avond:

De laatste dagen in Namibië

2011-02-20T09:58:00.001+01:00

Na de mooie ochtend in Kolmanskop reden we diezelfde dag naar de omgeving van Keetmanshoop om daar te overnachten tussen de kokerbomen. De volgende dag reden we door naar Zuid-Afrika, in de hoop nog een luipaard te kunnen zien in het Kalahari National Park. In het wild hebben we ze helaas niet gezien, wel bij de overnachtingsplek bij Keetmanshoop.
In het Kalaghadi Transfrontier Park zoals het officieel heet en delen van Namibië, Botswana als Zuid-Afrika bestrijkt had het helaas een paar dagen voor onze aankomst geregend waardoor er nog maar weinig dieren te zien waren, maar wel veel leeuwen dus dat was toch nog een waardig einde. Na hier nog een paar dagen gezeten te hebben zijn we weer richting Windhoek gereden vanwaar onze terugvlucht ging. Na nog een dag souvenirs kopen en de auto schoon maken was het tijd om de terugvlucht te nemen. Na veel problemen met een stoel met meer beenruimte te krijgen en een lange vertraging vanwege de sneeuw (!!!) kwamen we uiteindelijk op Dusseldorf aan waar mijn goede vriend Maarten al 4 uur op ons stond te wachten. En dat was het einde van een prachtige afwisselende en indrukwekkende vakantie in een land dat we absoluut iedereen kunnen aanraden!

De laatste serie foto's van deze reis:

Verlaten mijndorpje Kolmanskop

2011-02-09T22:01:00.001+01:00

Dit verlaten mijndorp heeft een korte maar krachtige bloeiperiode meegemaakt toen er in de regio van Luderitz veel diamanten gevonden werden. Kolmanskop werd binnen korte tijd opgebouwd en met Duitse standaarden, grondig dus. Het dorp heeft een tijdlang onderkomens geboden aan de mijnwerkers. De reisorganisatie Allovertours schrijft er het volgende over:

Een paar kilometer landinwaarts vanaf Luderitz vind je Kolmanskop (ofwel Kolmanskuppe): ‘boom town' dat een spookstadje werd. Begin 20ste eeuw lagen de diamanten hier letterlijk voor het oprapen. Om de diamantmijn heen werden huizen gebouwd, en zelfs een casino en een kegelbaan. Maar er rustte geen zegen op dit dorp. De watertoevoer was een groot probleem en de Namib woestijn rukte op. Na de Eerste Wereldoorlog stortte de markt in en toen in de jaren dertig de productie afnam, werd de mijnbouw verplaatst naar Oranjemund. De huizen werden onder het zand bedolven, maar zijn sindsdien grotendeels uitgegraven. Toch blijft de woestijn oprukken en loop je hier tot je knieën in het zand door een huis.

En juist dat oprukkende zand maakt dit stadje enorm fotogeniek. Wij stonden daarom bij het eerste zonlicht aan de poort om dat te gaan bekijken:

Ballonvaart boven Sossusvlei

2011-02-05T10:11:00.000+01:00

Het hoogtepunt van deze vakantie was de volgende ochtend. Patricia en ik hadden een ballonvaart geboekt boven de zandduinen en rivierbedding in de omgeving van Sesriem en Sossusvlei. Heel vroeg in de ochtend werden we door een busje opgehaald om naar het vertrekpunt gebracht te worden. Daar aangekomen waren de twee ballonnen al voor zover klaar en konden we bijna gelijk instappen. Onze piloot hield een kort praatje en op het moment dat de zon opkwam stegen we op. Het was een prachtige ervaring met een heerlijke stilte om ons heen en een fantastisch uitzicht over dit bijzondere landschap. Er was zelfs ochtendmist waardoor het landschap een mystieke uitstraling kreeg en nog fotogenieker oogde. Na ruim een uur gevlogen te hebben landden we en kregen we ter plekke een zeer goed verzorgd champagne ontbijt, midden in het landschap. Heerlijk!

Deze fantastische ochtend leverde de volgende foto's op:

Sossusvlei - 2

2011-01-30T17:17:00.000+01:00

Ook de volgende ochtend stonden we als eerste bij de toegangspoort om maar zo snel mogelijk in de Sossusvlei te zijn. In plaats van naar de Deadvlei te gaan zoals gisteren was nu het doel de Sossusvlei zelf. Hier staan geen dode bomen en zijn geen kleivelden maar alleen maar indrukwekkende, rode en hoge zandduinen. De ochtend was prachtig en fotografisch gezien was het misschien nog wel mooier dan de ochtend ervoor.

Sesriem bij avond

2011-01-26T21:02:00.000+01:00

De eerste avond in deze sprookjeswereld besloten we om een dichtbij gelegen duin te gaan om daar de zonsondergang te zien. Deze duin ligt dicht genoeg bij de camping om nog voordat de poorten gesloten worden terug te zijn op de camping. De wandeling de duin op was lekker afwisselend met een steeds dramatisch wordende lucht om ons heen en steeds meer zand in de schoenen. Boven aangekomen hadden we een prachtig uitzicht over de vallei van Sesriem. Door de weersomslag die eraan zat te komen werd het licht alleen maar warmer, roder en dramatischer. Dit leverde ook erg leuke foto's van elkaar op terwijl we van de zonsondergang genoten. De volgende serie is het resultaat daarvan:

Sossusvlei - 1

2011-01-18T22:10:00.000+01:00

Naast al het wild in Etosha zou dit het andere hoogtepunt worden van Namibië, de Sossusvlei. Het staat bekend om zijn enorm hoge zandduinen die hier zijn, zelfs de hoogste ter wereld. De duinen bestaan uit prachtig gekleurd rood zand en doordat de duinen nog steeds in beweging zijn hebben ze scherpe graten, wat het alleen maar fotogenieker maakt.

De duinen zijn bij het eerste licht 's ochtends het mooiste en dus was het vroeg dag. Maar het was het absoluut waard, wat een prachtige ervaring was het om daar rond te lopen. Bij toeval liepen we zo de Deadvlei in, waarover Wikipedia het volgende weet te melden:

De Dodevlei is een witte kleivlakte valkbij de bekendere Sossusvlei, in het Namib-Naukluft Park in Namibië. De Dodevlei is omgeven door een aantal van de hoogste duinen ter wereld, waarvan de hoogste 300 tot 400 meter hoog is, en op een zandstenen terras ligt. De kleivlakte werd gevormd na regenval wanneer de Tsauchab-rivier overstroomde, wat zorgde voor ondiepe poelen waar in de overvloed aan water de acacia konden groeien. Toen het klimaat veranderde werd het gebied geteisterd door droogte, zandduinen omringden de vlakte waardoor de waterstroom van de rivier geblokkeerd werd. Omdat er te weinig water bij de bomen kwam zijn die gestorven, hoewel er een aantal plantensoorten wel kunnen overleven op het vocht uit de ochtendmist en de weinige regenval, zoals de salsola en inara. De overgebleven skeletten van de bomen, die ongeveer 900 jaar oud zouden zijn, zijn zwartgeblakerd door de zon. Ondanks dat ze niet versteend zijn, vergaan ze niet omdat het te droog is.

Al dit natuurschoon van die eerste ochtend in de Sossusvlei en de Deadvlei heeft de volgende foto's opgeleverd:

Namib Naukluft omgeving

2011-01-16T20:28:00.000+01:00

De omgeving van de Namib Naukluft mountains is erg afwijkend van de rest van Namibië: rotsig, bergen, groen, water en regenachtig (in ieder geval wel toen wij er waren). Het past niet in het beeld dat je normaal hebt van Namibië. Reden om hier naartoe te gaan was dat dit één van de weinige gebieden is waar je kunt wandelen.

De reis er naartoe was erg mooi maar we zagen een duidelijke weersomslag ontstaan. Het waaide hard, in de verte waren donkere wolken te zien en uiteindelijk was het ook bij ons regenachtig aan het worden. Dit was wel even een omslag na de twee weken strakblauwe hemel. Dit zorgde wel voor spectaculaire foto's:

Een plek die bekend is geworden door een boek van Ton van der Lee is Solitaire. Deze oase dat vroeger niet meer dan een onbetrouwbaar tankstation was is nu een goedlopende loge, camping en rustplaats in één. Allevier hadden we het boek gelezen en vonden het dus erg leuk om hier te overnachten.

In de Namib Naukluft mountains aangekomen hebben we uiteindelijk wel een dagwandeling gemaakt maar door het slechte weer moesten we alweer snel omkeren. Toch heeft het nog één mooie foto opgeleverd:

Skeleton Coast en de zeehonden kolonie

2011-01-13T20:43:00.000+01:00

Na ons zeer geslaagde bezoek aan de Himba was het tijd om door te reizen naar de kust. Via de beruchte Skeleton Coast. Deze kust was berucht bij zeevaarders vanwege zijn sterke stromingen en verraderlijke rotsen voor de kust. Maar wie hier schipbreuk leed en de kust levend haalde was nog maar halverwege. Hier lagen namelijk alleen maar eindeloze reizen aan zandduinen, zonder enig leven of water. Hier overleven was vrijwel onmogelijk. Vandaar de naam Skeleton Coast...

Gelukkig is het tegenwoordig anders. Schepen hebben GPS en lopen niet meer hier aan de grond. Ook op land is een goede weg aangelegd en konden we dus comfortabel dit gebied doorreizen, ondanks de felle wind. Wel liggen hier nog een aantal scheepswrakken op de kust die je kunt bezoeken, dit hebben dus zeker niet voorbij laten gaan:

Na 's avonds op een winderige camping gestaan te hebben gingen de volgende ochtend de zeehondenkolonie bezoeken op Cape Cross, een enorm grote kolonie en dit leverde de volgende foto's op:

Bezoek aan de Himba - 2

2011-01-04T19:45:00.002+01:00

In dit bericht het tweede gedeelte van ons bezoek aan de Himba. In het bericht hieronder is al te lezen wie de Himba zijn. Een bevolkingsgroep in Namibië die nog op traditionele wijze leeft.

Na 's middags aangeboden te hebben 's avonds te koken voor ze zijn we inkopen gaan doen en zijn we bij zonsondergang met onze gids teruggegaan het het Himba dorp. Daar bleken te vrouwen aan het dansen te zijn. In eerste instantie dachten we 'dat doen ze omdat ze dat nu eenmaal altijd voor toeristen doen' maar ze bleven het de hele avond doen! Zelfs toen het eten al klaar was. Onze gids legde uit dat ze de hele avond bleven dansen omdat ze zo blij waren dat er veel eten en bezoek was. Het was echt een geweldige ervaring om dit mee te mogen maken. En het leverde de volgende foto's op:

Bezoek aan de Himba - 1

2011-01-01T16:16:00.004+01:00

Sesfontein staat bekend om een volk dat in deze omgeving leeft, namelijk de Himba mensen. Wikipedia schrijft het volgende over deze bevolkingsgroep:

Ze bevolkt een deel van de regio Kunene, het gedeelte dat bekend is onder de naam Kaokoveld ten zuiden van de Kunene-rivier. De Himba zijn nomaden en leven voornamelijk van hun vee. De Himba zijn nauw verwant aan de Ovazemba en de Herero. Hun taal Zemba is vrijwel identiek aan de Otjiherero, hetgeen de taal is van van de Herero.

Kaokoveld is een droog en onherbergzaam gebied. De Himba hebben tijdens de koloniale overheersing van Zuid-Afrika in afzondering geleefd en leven in het begin van de 21ste eeuw nog grotendeels op traditionele wijze. De Himba's zijn een nomadisch volk, ze trekken met hun koeien en geiten door land. Verder verbouwen ze maïs waar ze maïspap van maken. Het voedsel van de Himba's bestaat voornamelijk uit melk met meel er in, als er groente is eten ze dat ook. Af en toe wordt er een dier geslacht, daarvan eten ze elk onderdeel op. Koeien worden alleen geslacht bij bijzondere gelegenheden, bijvoorbeeld bij een huwelijk.

Voor de Himba is hun uiterlijke verschijning erg belangrijk, hun uiterlijk zegt iets over de plaats in de groep en de fase van hun leven. Als ze tien jaar zijn worden bij de jongens en meisje de twee voortanden in de onderkaak eruit geslagen met een stok en een steen, dit is een Himba-traditie waarvan de herkomst onduidelijk is. Meisjes dragen hun haar in twee vlechten over hun voorhoofd, in de puberteit vlechten ze hun haar in kleine staartjes die ingesmeerd worden met geitenvet en oker. Getrouwde vrouwen dragen daarbij nog een kleine kroon van geitenvel op hun hoofd. De Himba-vrouwen wassen zich nooit, ze smeren zich in met otjize, een mengsel van geitenvet, kruiden en oker. Door de oker krijgen de vrouwen de typische rode kleur, het mengsel beschermt hen tegen de zon. Ook sieraden zijn belangrijk voor de Himba's, de sieraden maken ze van schelpen, leer en koper. Het belangrijkste sieraad voor de vrouwen van de Himba is de ohumba, een schelp die aan een ketting om hun nek hangt. Zowel mannen als vrouwen dragen weinig kleding, de traditionele kleding is gemaakt van de huiden van geslachte dieren.

Veel Nederlanders kennen de Himba mensen door het populaire tv-programma 'Groeten uit de Rimboe'.

Toevallig waren we op een afgeleven camping de dag ervoor geëindigd via de volgende weg:

De volgende dag konden we een bezoek brengen aan de Himba mensen samen met onze gids van de camping. Dankzij Janine en Reinout werd het gesprek met de Himba erg interessant en bleven we een behoorlijke tijd 'op bezoek'. Aan het eind hebben we afgesproken om 's avonds terug te komen en te koken voor de groep Himba. In de tussentijd zouden we de boodschappen gaan doen.

Dit eerste bezoek leverde de volgende foto's op:

Reis naar Sesfontein

2010-12-28T21:53:00.000+01:00

Na alle belevenissen in Etosha was het tijd om naar het noordwesten van Namibië te reizen. Na de nodige boodschappen eerst gedaan te hebben reden we via Khorixas naar Sesfontein. Tijdens deze twee-daagse autotocht kwamen we ondermeer langs de Vingerklip Rock die gelegen is in een soort van Monument Valley-achtige omgeving. Met een zacht avondlicht konden we hier van genieten. Na in Khorixas overnacht te hebben reden de volgende dag door naar onze camping bij de Ongoro Falls vlakbij Sesfontein.

Etosha - 4

2010-12-22T21:21:00.000+01:00

Jammer genoeg alweer de laatste ochtend in Etosha, maar het bleek wel de meest spectaculaire ochtend in Etosha te zijn. We waren namelijk nog maar nauwelijks van het kampement afgereden of we kwamen op de weg twee jonge mannetjes leeuwen tegen. Net zoals een normale huiskat lagen deze mannetjes een beetje te dutten, liepen ze vier meter en gingen verder slapen. Ze reageerden nauwelijks op onze auto en daardoor konden we in alle rust genieten van deze prachtige koningen van de dieren. Ruim een uur hebben we van ze kunnen genieten, totdat ze het eindeloze geklik van onze camera's zat werden en weg gingen.

Daarna zijn we het park via nog wat waterholes het park uitgereden en moesten we afscheid nemen van een uniek stuk natuur.

Etosha - 3

2010-12-19T14:40:00.000+01:00

Ook de derde dag in dit wildpark in het noorden van Namibië was een mooie dag. Een dag vol met olifanten. Het begon bij een waterhole waar een aantal mannetjes olifanten kwamen drinken en wassen, met spetterende foto's als resultaat. In de avond was het weer raak toen we terugreden van het uitzichtspunt over de zoutvlakte. Toen kwamen we een groep van wel 15 olifanten tegen, van jong tot oud. Junglebook recht voor de auto zeg maar. Een prachtig gezicht was het! Nog vol van deze ontmoeting reden we bijna langs een indrukwekkend grote neushoorn die vlak bij de weg stond. Al deze ontmoetingen leverde mooie foto's op:

Etosha - 2

2010-12-12T21:50:00.000+01:00

De tweede dag in Etosha begon met een bezoek aan de waterhole die bij de camping Okaukuejo ligt, een goede waterhole die het hele jaar door veel wild trekt aangezien er altijd voldoende water beschikbaar is. De avond ervoor waren we er ook geweest en hadden veel dieren daar gezien, maar het was te donker en te lelijk licht om ze echt mooi op de foto te zetten. Daarom begonnen we de volgende ochtend hier.

Hier zagen we dan onze eerste drinkende giraffe, een grote groep zebra's en nog meer dieren. Daarna hebben we onze spullen ingepakt en zijn via verschillende waterholes naar de volgende camping, Halali, gereden. Ook 's avonds daar een tocht gemaakt en onder andere naar een prachtig uitzichtspunt op de Etosha zoutvlakte geweest. Hieronder de fotografische resultaten:

Etosha - 1

2010-12-09T23:17:00.000+01:00

Het eerste belangrijke waar we heen wilde gaan in Namibië was het wildpark Etosha. Dit park staat bekend als één van de beste in heel Afrika en ligt in het noordelijk deel van Namibie. Het is bijna zo groot als Nederland maar is volledig omheind zodat de dieren niet weg kunnen trekken. Voor een groot gedeelte bestaat het park uit een enorme zoutvlakte, die bij veel regen zelfs vol kan lopen en dan enorme hoeveelheden flamingo's aantrekt. Toen wij er waren was het echter bijna het einde van de droge periode en was er dus geen flamingo te bekennen. Maar wel heel erg veel andere dieren, veel meer dan we van tevoren hadden durven hopen. Door de droogte waren de dieren gedwongen om naar de verschillende waterplekken of waterholes te komen, waar ze dus gemakkelijk te vinden en te zien zijn.

Etosha is één van de absolute hoogtepunten van Namibië en trekt voor Namibische begrippen heel veel toeristen. Desondanks hebben wij daar nauwelijks last van gehad, alleen op de eerste camping Okaukuejo was het wat drukker. Een selectie van de dieren die we de eerste dagen hier zagen:

Dagprogramma Namibië rondreis

2010-12-03T17:26:00.001+01:00

Gisteren ben ik teruggekomen van een bijzondere reis. Samen met Patricia en twee vrienden (Reinout en Janine) ben ik een maand lang door Namibië gereisd. Nadat de eerste poging om naar dit land te gaan mislukte door een vulkaanuitbarsting in IJsland ging nu wel alles gesmeerd. Een prachtige reis hebben we gehad waarin we een afwisselend en boeiend land hebben ontdekt. Fotografisch is dit land echt een diamant en heb ik mijn hart op kunnen halen door onder meer veel wild te fotograferen maar ook spectaculaire landschappen als de hoogste zandduinen ter wereld, verlaten mijndorpjes en gestrande schepen op één van de meest verlaten kusten van Afrika.

Dankzij onze eigen 4x4 terreinwagen waarop tenten gemonteerd waren konden we gaan en staan waar we wilden. Bijkomend voordeel van deze manier van rondreizen was dat ik alle fotospullen mee kon nemen en dus niet zoals op wandelvakanties hoefde te bezuinigen op wat ik meenam. Camera's, vele lenzen van groothoek tot en met telelenzen, statieven en toebehoren waren allemaal constant binnen handbereik. Het resultaat waren bijna 5000 foto's waarvan ik de beste de komende tijd op dit weblog en mijn website zal laten zien. Maar om een indruk te geven wat we gedaan hebben hieronder het dagprogramma:

02-11-2010: heenreis naar Windhoek, hoofdstad van Namibie
03-11-2010: inkopen doen in Windhoek en doorreis naar Dusternbrook
04-11-2010: reis naar Etosha Game Park en eerste avondsafari
05-11-2010: verblijf in Etosha
06-11-2010: verblijf in Etosha
07-11-2010: verblijf in Etosha
08-11-2010: laatste safari in Etosha en doorreis naar Khorixas
09-11-2010: bezoek aan Petrified Forest, rotstekeningen en naar Sesfontein
10-11-2010: bezoek aan de Himba stam en 's avonds koken voor de Himba
11-11-2010: rijden door Skeleton Coast met bezoek aan scheepswrakken
12-11-2010: bezoek aan zeehondencolonie en rijden naar Swakopmund
13-11-2010: regelen van permits en boodschappen
14-11-2010: rijden naar Solitaire via een prachtige route
15-11-2010: op weg naar de Namib Naukluft mountains
16-11-2010: wandelen in de Namib Naukluft mountains en rijden naar Sesriem
17-11-2010: fotograferen en wandelen in Sossusvlei en Deadvlei
18-11-2010: fotograferen en wandelen in Sossusvlei
19-11-2010: ballonvaart over de duinen en bergen van en rijden naar Aus
20-11-2010: bezoek aan Luderitz en ontspannen
21-11-2010: boottocht naar zeehonden, pinguins en een walvis
22-11-2010: fotograferen in Kolmanskop en doorreis naar Keetmanshoop
23-11-2010: bezoek aan Giant's Playground, Mesosaurus fossielen en rijden naar Zuid-Afrika
24-11-2010: verblijf in het Kgalagadi Transfrontier park
25-11-2010: verblijf in het Kgalagadi Transfrontier park
26-11-2010: verblijf in het Kgalagadi Transfrontier park en terug Namibie in
27-11-2010: doorreis naar Hardap Dam
28-11-2010: doorreis naar Windhoek
29-11-2010: souveniers kopen in Windhoek
30-11-2010: regeldag, spullen inpakken en auto wegbrengen in Windhoek
01-12-2010: terugreis naar Nederland

Op de kaart ziet het als volgt uit:

In totaal hebben we ruim 6300 kilometer gereden. Al die kilometers hebben echter geen moment verveeld door het afwisselende landschap dat aan ons voorbij trok.

Burlende herten op de Hoge Veluwe - 2

2010-10-28T09:14:00.000+02:00

Een tijdje geleden had ik al een eerste foto geplaatst over het weekendje Hoge Veluwe waar Patricia en ik de burlende herten hebben gefotografeerd. Bij het vorige artikel heb ik beschreven wat het burlen van herten inhoudt.

Bij dat artikel had ik snel 1 foto bewerkt om het fenomeen toe te lichten, nu heb ik de hele serie bewerkt en laat ik graag hieronder zien:

Publicatie in BoekBlad

2010-10-26T20:18:00.000+02:00

Mijn werkgever bij Stanley & Livingstone had een een opiniestuk geschreven voor het vakblad van boekverkopers, BoekBlad, waarin hij pleitte voor het behoud van het 'tastbare' boek i.p.v. promotie van het e-boek. Op het laatste moment werd er nog gevraagd voor een foto van hem en dus was het even haasten om een leuke foto in elkaar te zetten. Onderstaand de publicatie.

Vervolg weekend Friesland

2010-10-21T09:20:00.001+02:00

Nadat de workshop met Bas Meelker was afgelopen zijn Patricia en ik eerst lekker gaan eten met uitzicht over het Lauwersmeer en heb ik daarna nog wat nachtfoto's gemaakt met dit als resultaat. Het is een foto met een sluitertijd van 6 minuten:

De volgende ochtend zijn we samen gaan fotograferen. Het was een prachtige dag met heerlijk weer en we zijn naar een aantal plekken gegaan waar ik de vorige dag met de workshop geweest was en met de volgende resultaten:

Workshop landschapsfotografie Bas Meelker

2010-10-19T09:27:00.001+02:00

Afgelopen weekend heb ik een ontzettend interessante en leuke workshop gevolgd bij de natuurfotograaf Bas Meelker. Ik had dit cadeau gekregen van Patricia voor mijn verjaardag (schrik niet, dat is inderdaad alweer lang geleden en je bent me dus niet vergeten te feliciteren) en nu was het dus eindelijk zover. De workshop vond plaats in het Lauwersmeer, op de grens van Friesland en Groningen. We hadden er daarom voor gekozen om er maar gelijk een lekker weekend uit van te maken.

De workshop begon 's ochtends om zeven uur met ijskoude wind en regen. Na redelijk weggeregend te zijn op de locatie waar de zonsopgang gefotografeerd zou worden gingen we naar een vogelkijkhut, waar we tenminste droog zouden zitten. Na wat mooie foto's liepen we nog even naar een kudde Koninkpaarden die daar rondliepen. Na een kop koffie en een heerlijke lunch gingen we naar het zuidelijke gedeelte van het Lauwersmeer en hebben daar het prachtige landschap gefotografeerd. Als toetje van de workshop nam Bas ons nog mee naar een andere kudde van de Koninkpaarden. Deze kudde is erg toegankelijk en rustig maar vooral ook nieuwsgierig. Ze kwamen helemaal om ons heen staan en konden dus prachtig gefotografeerd worden. Echt een mooie ervaring! Hierna was de workshop helaas afgelopen maar kan ik terugkijken op een zeer geslaagde workshop van Bas Meelker, zeker een aanrader!

De volgende dag zijn Patricia en ik er samen nog op uitgegaan. De resultaten daarvan volgens snel!

De resultaten van de workshop:

Amstelland

2010-10-17T22:01:00.000+02:00

Voor haar promotie onderzoek wil Patricia graag foto's hebben van de vier onderzoeksgebieden waarin zij onderzoek doet. De eerste was de Tjongervallei in Friesland, waarvan hier de foto's te zien zijn. Het was nu tijd voor de tweede: Amstelland. Patricia beschrijft dit gebied als volgt:

Amstelland ligt onder de rook van Amsterdam. Op een mooie zondagmiddag worden de smalle dijken druk bezocht door wandelaars, fietsers en automobilisten. Amstelland is een nattig veen weide gebied waar de rivier de Amstel kronkelig zijn weg zoekt. Al eeuwen is de interactie tussen stad en land goed zichtbaar in Amstelland. Rembrandt wandelde langs de Amstel, rijke koopliederen bouwden er hun buitenhuizen en boeren voeren dagelijks melk en eieren naar de markt in Amsterdam. Een eeuwig verbond!

Een dag rondrijden in het gebied leverde de volgende foto's op:

Landgoed Clingendael in zwart-wit

2010-10-10T21:20:00.000+02:00

Eind augustus besloot ik om op een avond weer eens naar Clingendael te gaan. Het was alweer een hele tijd geleden dat ik daar het laatst was geweest om te fotograferen. Aangezien het ook die avond hard waaide maar het licht helaas erg saai was besloot ik om foto's te gaan maken die geschikt zouden zijn om naar zwart-wit om te zetten. Dit aangezien het één van de onderwerpen is voor de eindwedstrijd op de fotoclub.

Ondanks dat het geen hele spannende foto's zijn ben ik toch erg tevreden met de eindresultaten. Door de zwart-wit omzetting zijn ze 'sterker' geworden en interessanter. Althans, dat is mijn mening. Wat vinden jullie?

Scheveningen met storm

2010-10-07T09:13:00.000+02:00

Eind augustus was er een avond hele harde wind voorspeld aan de kust. Normaal gesproken niet echt ideaal om rustig te gaan fotograferen op het strand van Scheveningen maar omdat het wel zonnig was met wat schapenwolkjes erbij ben ik met camera en statief toch maar naar Scheveningen gereden. Na een complete work-out op de fiets omdat ik uiteraard wind tegen had bleek het inderdaad een erg mooie avond op het strand te zijn.

De wind was keihard, zweepte het zand over het strand heen. Prachtig! Voorzichtig om geen zand in mijn camera te krijgen foto's gemaakt en ook wat filmpjes. Het statief had er veel moeite mee maar des te beter komt de windkracht in de foto's terug.

Daarnaast heb ik twee filmpjes gemaakt in de hoop dat die ook een goede indruk geven van de snelheid van het voorbij racende zand.

en

Bruiloft Mariëlle en Erik-Jan - Kerkelijk huwelijk

2010-10-05T08:45:00.000+02:00

Na het stadhuis was het tijd om door te gaan naar de kerk voor de kerlijke inzegening van het huwelijk. Dit ging gebeuren in de prachtig gelegen kerk van Oud Velzen. Ook van binnen leende deze kerk zich uitstekend voor een sfeervolle dienst. Doordat het jammer genoeg inmiddels was gaan regenen en donkere wolken overtrokken was het binnen wel donkerder dan gehoopt en moesten dus ook hier de flitsers gebruikt worden, waardoor we minder onopvallend konden fotograferen. Gelukkig hadden we voor de zekerheid een extra flitser geregeld dus konden we beide prima uit de voeten hiermee.

Na de dienst was er nog een receptie waarbij we (vrijwel) alle bezoekers op de foto hebben gezet en hebben we aan het eind van de dag nog een reportage met de familieleden erbij gedaan.

Al met al was het weer een dag keihard werken maar hebben we een mooi verslag van deze bijzondere dag voor Mariëlle en Erik-Jan kunnen maken.

Bruiloft Mariëlle en Erik-Jan - Het stadhuis

2010-10-03T09:01:00.000+02:00

Na de reportage gedaan te hebben en bij het bruidspaar thuis geluncht te hebben werd het tijd voor het officiële gedeelte van de dag. Als eerste zou de huwelijksvoltrekking in het stadhuis van IJmuiden zijn. Van de buitenkant een behoorlijk saai gebouw, binnenin boodt het toch nog wat leuke fotomomenten. De zaal waar de huwelijksvoltrekking plaats ging vinden was helaas behoorlijk donker waardoor we genoodzaakt waren om te flitsen. Ondanks die kleine tegenvaller zijn de foto's geslaagd:

Bruiloft Mariëlle en Erik-Jan - De reportage

2010-09-28T10:37:00.001+02:00

Na dat de twee elkaar voor het eerst gezien hadden gingen we snel op pad naar het prachtige landgoed Beeckestijn. Dit landgoed ligt op de grens van IJmuiden en Velsen en is een prachtige omgeving voor een bruidsreportage. De zondag ervoor waren Patricia en ik hier al gaan kijken en hadden we een mooi stuk van de tuin uitgezocht om de foto's te gaan maken. Vooraf hadden we al met het bruidspaar voorbeeld foto's bekeken om te zien wat voor soort foto's ze aansprak.

Bij Beeckestijn aangekomen hadden we een uur om de foto's te maken. Met af en toe een zonnetje dat tussen de dreigende bewolking door wist te komen werden de kleuren van de bloemen mooi benadrukt. De tuin van Beeckestijn is afwisselend met onder andere bloementuinen, waterpartijen, mooie lanen en een indrukwekkend groot hoofdgebouw.

Al dit moois leverde de volgende foto's op.

Bruiloft Mariëlle en Erik-Jan - De voorbereidingen

2010-09-28T10:32:00.000+02:00

Vrijdag 10 september was een bijzondere dag voor Mariëlle en Erik-Jan want op die dag stapten zij in het huwelijksbootje. Voor mij was het ook een bijzondere dag want ik mocht hun huwelijk op de gevoelige plaat gaan vastleggen. Met Patricia naast mij als assistent en tweede fotograaf gelukkig.

Na twee gesprekken met hun gehad te hebben over hoe ze de dag voor zich zagen en belangrijke zaken afgesproken te hebben zat ik de avond van 9 september alle apparatuur (2x de Nikon D90, 6 lenzen varierend van groothoek tot tele en macro, 2 flitsers en veel accu's en geheugenkaarten) schoon te maken en in orde te brengen.

De volgende ochtend vroeg het bed uit, zenuwachtig een boterham eten en de weg op. Als eerste reden we naar de kapper in IJmuiden waar Mariëlle zat om haar haren en make-up verzorgd te krijgen. Dit is een erg leuk proces om op de foto te zetten en is de bruid gelijk eraan gewend dat je continue door de lens mee aan het kijken bent. Na de kapper en schoonheidsspecialiste zijn we doorgereden naar hun huis om wat details op de foto te zetten en het aandoen van de bruidsjurk. Vervolgens snel naar het ouderlijk huis van Erik-Jan. Dat was gemakkelijk te herkennen door de mooie auto die voor de deur stond. Ook daar foto's van gemaakt en daarna was het tijd voor het bruidspaar elkaar te zien. Maar dat bewaar ik voor de volgende serie. Nu eerst de foto's van al die voorbereidingen:

Vuurwerkfestival Scheveningen 2010

2010-09-26T20:48:00.001+02:00

In augustus is er op Scheveningen altijd een festival waar wij heel erg graag heen gaan, namelijk het vuurwerkfestival. Dit evenement staat garant voor prachtige foto's en veel oohhh's en aaahh's. Ook dit jaar zijn we daarom een avond gaan kijken. Iedere avond presenteren twee landen hun show en de een is nog indrukwekkender dan de ander. Een aantal foto's van dit prachtige evenement:

Daarnaast heb ik een filmpje gemaakt over dit spectakel. Zelf vind ik de foto's mooier maar als jullie vinden dat ik meer moet filmen dan fotograferen hoor ik het graag :)

Burlende herten op de Hoge Veluwe

2010-09-26T17:25:00.005+02:00

Afgelopen weekend zijn Patricia en ik voor een weekend naar het Nationale Park Hoge Veluwe gereden. In september gebeurt er namelijk iets bijzonders hier. Ik gebruik graag Wikipedia om het uit te leggen:

In de zomer en in de winter vormen de herten roedels. De vrouwelijke herten (hinden) en onvolwassen dieren van beide geslachten vormen aparte roedels. Hinderoedels worden meestal geleid door een dominant vrouwtje. De volwassen mannelijke dieren vormen afzonderlijke en van de hinden ruimtelijk gescheiden roedels die bovendien vaak ook minder gestructureerd zijn en meer wisselende samenstellingen kunnen hebben. In de aanloop naar de paartijd (bronst) vallen de mannelijke roedels volledig uiteen en zoeken de herten de roedels met hinden op. Minder sterke herten kunnen zich (nog) niet zo laten gelden ten opzichte van hun krachtigere en ervarenere rivalen en leiden dan een vaak zwervend bestaan.

De bronsttijd valt voornamelijk in de tweede helft van september tot begin oktober. Soms komen er zelfs paringen in november voor, maar die zijn in Nederland vrij zeldzaam. In deze tijd zijn de mannelijke edelherten zeer actief om zich voort te planten. Luid burlend houden ze concurrenten op de hoogte van hun aanwezigheid en hun motieven. Hoe sterker en gezonder het mannetje, hoe vaker hij zal burlen. De sterksten claimen een zo groot mogelijk roedel vrouwelijke dieren.

Het bijzondere is dat gedurende de bronst een deel van de Veluwe wordt afgesloten om dit in alle rust te laten gebeuren. Op een paar plekken echter worden de dieren gevoerd en mag je ook komen kijken. En daar komen vooral fotografen op af, want zo'n beest in de natuur kom je niet vaak tegen en zeker niet met al je apparatuur startklaar.

Ook wij zijn er dus naartoe gegaan en om je een idee te geven van de foto's die we gemaakt hebben hieronder een voorproefje. De rest volgt later.

Workshop dagvlinders fotograferen

2010-08-30T21:47:00.000+02:00

Via het weblog van Fotofacts leerde ik Johannes Klapwijk kennen, een begaafd en enthousiast fotograaf die zich vrijwel volledig richt op het fotograferen van vlinders en libelles. Sinds dit jaar is hij gestart met het geven van workshops en dat leek me erg leuk om mee te maken.

En daarom stond ik op een zaterdag ochtend vroeg bij de ingang van de Veluwe, bepakt met de fotospullen. Het was een klein groepje van zes personen en iedereen was mooi op tijd aanwezig. Na een korte theoretische onderbouwing konden we het Nationaal Park de Hoge Veluwe in en reden we naar een veld toe dat Johannes kende. Daar hebben we een aantal uurtjes gefotografeerd totdat het begon te regenen. Er zaten jammer genoeg minder vlinders dan gehoopt maar toch hebben we genoeg kunnen oefenen. Daarna hebben we uitgebreid de foto's besproken en heb ik veel geleerd van de manier waarop Johannes de foto's besprak.

Dit waren de beste resultaten:

Blijdorp - 9

2010-08-27T21:46:00.000+02:00

Net zoals vorig jaar organiseerde diergaarde Blijdorp in Rotterdam 3 zogenaamde Zoomeravonden, avonden waarop de dierentuin langer openblijft. Het pastte slechts éénmaal in onze volle agenda's dus was het zaak om die avond geluk te hebben met de foto's.

Helaas.... We kwamen met een ontevreden gevoel thuis. Ondanks dat het een heerlijke avond was hadden we niet zo'n geluk met de dieren die we graag op de foto hadden gezet. Het blijven dieren, ook al zitten ze in een dierentuin. Gelukkig blijven de prairyhondjes voor leuke situaties zorgen. Daarom maar een beperkt aantal foto's:

Optreden Tom, Dick & Harry

2010-08-27T21:07:00.001+02:00

Mijn werkgever Harry zit in een tweemansbandje, genaamd Tom, Dick & Harry. Als de twee broers van Teylingen met de gitaar Tom spelen ze jazz en soul muziek. Ze doen dit vol overgave en dus was het tijd om eens een optreden van hun bij te wonen. Dit speelde zich af het gezelligste en kleinste café van Den Haag, namelijk de Oude Mol.

Met klassiekers als 'Mrs Jones' en 'How Sweet it is to be loved by you' weten ze het café behoorlijk op zijn kop te zetten. Het was dan ook erg leuk om bij aanwezig te zijn geweest. Naast erg van de muziek en sfeer genoten te hebben heb ik ook nog wat foto's gemaakt.

Zeeland

2010-08-22T12:17:00.000+02:00

Traditie is om één keer per jaar met de familie van Patricia een weekend weg te gaan. Dat zijn altijd heel gezellige weekenden samen met het neefje en nichtje van Patricia. Dit jaar stond een weekendje Port Zelande op het programma.

Naast de normale familiefoto's heb ik ook lekker in de omgeving van het park gefotografeerd. Het bungalowpark ligt op een door mensen gemaakt eilandje dat vroeger bij de bouw van de deltawerken is gebruikt. Op het eiland ligt onder andere ook een jachthaven dat goed als onderwerp te gebruiken was.

Daardoor de volgende resultaten:

Ruhrgebied

2010-08-19T12:26:00.000+02:00

Als afsluiting van het HGVU (Historisch Geografische Vereniging Utrecht) seizoen wordt er ieder jaar een meerdaagse excursie georganiseerd. Na dat het vorig jaar zo'n leuke excursie was geweest had ik me als organisator voor dit jaar opgegeven, samen met Patricia. Besloten was dat we naar de Culturele Hoofdstad van 2010 zouden gaan, het Ruhrgebied.

Dit gebied dat bij veel Nederlanders nog altijd een negatief imago heeft is het afgelopen decennium totaal vernieuwd. Een groot deel van de zware industrie is verdwenen en de oude fabrieksterreinen en gebouwen zijn herbesteed. Het is een groene en gezonde omgeving geworden. Doel van de excursie was om dit te laten zien aan de deelnemers. In totaal gingen we met 16 deelnemers op pad.

Hoogtepunten in dit driedaagse bezoek waren onder meer het Zollverein, Villa Hügel en het landschaftspark Duisburg. Het gebied heeft absoluut een positieve indruk op mij gemaakt en het verbaasd me totaal niet dat de reisgidsen van het Ruhrgebied als warme broodjes over de toonbank bij Stanley & Livingstone gaan. Het gebied is een absolute aanrader voor een weekend weg. Wij hopen zelfs in het najaar er nogmaals naartoe te gaan om dan nog meer tijd aan fotografie (met name in de avonduren) te besteden.

De resultaten van dit weekend:

Kijkduin - 2

2010-08-15T22:47:00.000+02:00

Als afsluiting van het fotoseizoen van de fotoclub Lavifoto hadden we een avond gepland op Kijkduin. We hadden gelukkig een mooie avond getroffen en konden de avond dus lekker beginnen met een drankje voordat we druk gingen fotograferen. De zon zakte langzaam de zee in en met de camera op het statief was het heerlijk lange opnames maken.

Blijdorp - 8

2010-08-15T21:18:00.001+02:00

Vanuit de fotoclub Lavifoto was er een dag georganiseerd in Diergaarde Blijdorp. We gingen die dag met een ervaren 'Blijdorp' fotograaf de dierentuin in om van hem tips en trucs te krijgen over het fotograferen deze dierentuin: welke dieren zijn wel goed te fotograferen en welke niet en hoe doe je dat dan.

De fotograaf die ons begeleide was Maarten van der Voorde: http://www.maartenfotografie.nl/. Hij wordt inmiddels een bekende binnen de fotoclub aangezien hij al meerdere lezingen heeft gehouden. Bepakt en bezakt gingen we de dierentuin en met de tips van Maarten kwamen er de volgende resultaten uit:

Uitbreiding website www.tweemetervijf.nl

2010-08-12T22:25:00.000+02:00

Sinds vandaag is een nieuw onderdeel aan mijn website toegevoegd. Steeds vaker kreeg ik namelijk de vraag om van een specifieke opdracht de foto's te laten zien. Helaas had ik die niet netjes in een overzicht op de website staan. Wel op dit weblog maar die verdwijnen na een tijdje uit zicht.

Daarom dit nieuwe onderdeel van de website, genaamd opdrachten. Hier is een duidelijk overzicht te vinden van de opdrachten die ik heb gedaan en kunnen de resultaten bekeken worden. Ik ben er zelf erg trots op en hoop natuurlijk (en werk er hard aan) dat de lijst met opdrachten alsmaar langer zal worden. Weet je iemand die een fotograaf nodig heeft? Ik hoor het graag!

Het nieuwe gedeelte is hier te bekijken.

Website de Groeifactor

2010-08-08T13:22:00.000+02:00

Gisteren heb ik een erg leuke opdracht voor een goede vriend uitgevoerd. Reinout Slee is begonnen met een eigen bedrijf en gespecialiseerd in rollenspel- en sociale vaardigheidstrainingen. Voor zijn nieuwe website http://www.degroeifactor.nl/ had hij foto's voor in de header nodig.

Deze hebben we gisteren gemaakt. In het centrum van Breda. We hebben een heerlijke middag gefotografeerd waarbij we zowel binnen- als buitenlocaties gebruikt hebben, waaronder de winkelstraten van Breda, de bibliotheek, meerdere cafe's en het Chasséterrein. Het weer werkte jammer niet erg mee maar desondanks kunnen we tevreden zijn over de resultaten.

De resultaten zijn erg smal maar breed, aangezien dit het formaat is dat voor de website gebruikt wordt.

Weekend Friesland

2010-07-31T23:07:00.000+02:00

Zoals wellicht bekend is Patricia bezig met een promotie onderzoek en bij een promotie onderzoek horen ook foto's. Aan mij de schone taak om deze voor Patricia te verzorgen. Voor haar onderzoek heeft ze vier onderzoeksgebieden uitgezocht en één daarvan ligt in Friesland, om precies te zijn de Tjongervallei. Ik was nog nooit in deze regio geweest en dus gingen we een weekend op stap om hier te fotograferen. Het gebied heeft mij op een zeer positieve manier verrast: schitterende natuur, uitgestrekt, rustig en vriendelijke mensen. Een gebied waar ik best zou willen wonen. Helaas was het maar een weekend en moest er gewerkt worden!

Belangrijk was om bepaalde typische kenmerken van dit gebied vast te leggen maar daarnaast heb ik ook gewoon de mooie natuur gefotografeerd. Vooral toen we 's ochtends vroeg om 5 uur bij een klein maar fotogeniek vennetje stonden met een gouden opkomend zonnetje was het raak schieten. De resultaten uit Friesland:

Italiaanse Alpen - 4

2010-07-21T21:35:00.001+02:00

PANORAMA'S

Met dit concept heb ik tijdens de reis veel gewerkt. Via een techniek die ik vooraf geleerd had (gemiddelde belichting meten en handmatig instellen, scherpstelling op handmatig, camera in portretstand en dan maar schieten) heb ik dit gedaan. Per foto die je hieronder ziet heb ik tussen de 15 en 20 foto's voor gebruikt om er zo'n grote panorama van te kunnen maken. Het was een beetje spannend of de resultaten goed zouden worden aagezien ik het niet vooraf getest had. De Alpen leenden zich perfect voor deze vorm van fotografie, aangezien je vaak vanuit een hoog punt op een indrukwekkend landschap uitkijkt. Gelukkig bleek in Nederland dat ik alles gelukkig goed gedaan had en dat de resultaten ver boven verwachting mooi bleken te zijn. Graag laat ik jullie hiervan meegenieten:

Italiaanse Alpen - 3

2010-07-21T21:26:00.000+02:00

Na deze succesvolle dagen besloten om te reizen naar het punt waar onze origineel gekozen tocht zou eindigen, namelijk Courmayeur, om vanuit daar een paar dagen op de route 'terug' te lopen. Uit de beschrijving bleek dat dit een paar mooie dagen waren. Omdat we niet met een zware rugzak wilden lopen besloten om voor drie nachten hutten te reserveren. Nadat gedaan te hebben in de buurt van Courmayeur (wat wij overigens geen aanrader vinden, beetje te elitair dorp) op een camping gestaan.

De volgende ochtend met prachtig weer vertrokken. Ook nu stond weer eerst een pittig stuk stijgen op het programma met daarna een vlak stuk erna. Zwetend vanwege het warme weer kwamen we boven waar we op de bekende route Tour de Mont Blanc kwamen. Direct was het drukker. Met een schitterend uitzicht op de Mont Blanc en de Grand Jerasse liepen we in een lekker tempo naar de hut toe. Deze hut Walter Bonatti (absoluut WEL een aanrader) was meer een berghotel dan berghut met uiterst vriendelijk personeel, een eigen kamer voor ons twee, heerlijk eten en een werkelijk fantastisch uitzicht op de twee bovengenoemde bergen. Dit was genieten!

De dag erop wilden we als dagtocht naar de Col de Malatra lopen, het hoogtepunt van de Alta Via 1. Met lichte bepakking liepen we door een komdal met steile bergwanden om ons heen. Na weer de nodige hoogtemeters overbrugd te hebben kwamen we vlak bij de col aan. Vanuit hier hadden we inderdaad het mooiste uitzicht van deze vakantie. Mooier hadden we het nog niet gehad. Daarom lekker rustig geluncht en optimaal het uitzicht in ons opgenomen. Uiteraard ook aardig wat foto's gemaakt. Daarna weer het stuk terug om nogmaals van de uitstekende hut te genieten.

Vandaag wilden we via een alternatieve route naar de hut Bertone lopen. Hiervoor moesten we eerst een stukje teruglopen en daarna een ander dal inlopen. Dit leek erg op het dal van gisteren maar dan in een wat kleinere versie. Aan het eind van het dal hadden we nog een laatste pittige klim voor de boeg om naar 2800 meter te gaan. Ook hier zaten we op de Tour de Mont Blanc en was het dus opvallend druk met andere wandelaars. Bovenop gekomen was het gelukkig opeens rustig en zag Patricia per toeval twee enorme roofvogels door het dal zweven. We hebben ze wel 10 minuten kunnen volgen en kwamen ze zelfs dichtbij genoeg om ze met de normale lenzen te fotograferen. Het lijkt me niet nodig om nogmaals te zeggen dat ik de keuze voor het thuislaten van de telelens vervloekte. Na een laatste afdaling kwamen we bij de hut Bertone uit die toch wel echt minder was dan Walter Bonatti.

Toen ik 's ochtends wakker werd zag ik buiten een heerlijk ochtendzonnetje boven de toppen uitkomen met een prachtige laag wolken / mist rondom de bergen. Snel dus naar buiten om de laatste mooie foto's van deze vakantie te maken voordat we terug zouden lopen naar de auto om vervolgens in twee dagen naar huis te rijden. Gelukkig hadden we de foto's nog:

Italiaanse Alpen - 2

2010-07-21T21:07:00.000+02:00

Goed. Dus we waren weer terug waar we begonnen waren en het was zaak om een alternatief programma te bedenken. Gelukkig wist ik nog uit mijn tijd bij Intertrek een camping te liggen op 2000 meter vanwaar je mooie wandelingen kon maken. Deze camping (Pont Breuil) ligt aan de voet van Gran Paradiso en in het zuidelijke deel van het Aostadal. Daar dus naartoe gereden en dat bleek een schot in de roos. Het was een schitterende omgeving met hoge bergen, ruig terrein, veel wandelmogelijkheden en een prima camping.

Nadat we de omgeving wat verkend hadden zag ik een mooie route op de kaart aangegeven waarbij we 1 nacht in een hut konden overnachten. Bij het informatiepunt wat informatie opgevraagd en de hut geregeld. Dat stond voor overmorgen op het programma. De volgende dag hebben we eerst een trektocht gemaakt naar het einde van het dal. Een weinig belopen pad dat langzaam stijgend naar een gletsjer toeliep. We vertrokken vroeg om het onstabiele weer van de middag te vermijden. Het pad liep eerst door een lieflijke omgeving met ontzettend veel bloemen en vervolgens door een ruiger blokkenterrein. Bijna aan de voet van de gletsjer de lunch opgegeten en teruggelopen naar de camping.

De volgende dag weer vroeg opgestaan, de overbodige spullen in de auto gelegd en begonnen aan de tweedaagse huttentocht. Het pad eerst omhoog om naar de hut Vittorio Emanuel te komen. Pittig stijgend maar de beloning van de uitzichten waard. Bij de hut aangekomen even wat gedronken en gegeten en ons de ogen uitgekeken over alle mensen die de Gran Paradiso afkwamen. Die hadden duidelijk een pittige tocht achter de rug. Daarna op redelijk gelijke hoogte naar de hut van bestemming lopen. Onderweg begon het weer om te slaan en was er continue de dreiging van onweer en regen. Dat liep niet prettig maar uiteindelijk toch de hut gehaald. Een redelijk gezellige hut met grote slaapzaken en lekker eten en 's avonds een prachtig uitzicht op de Gran Paradiso!

De volgende ochtend afgedaald naar de auto en gereden naar het volgende deel van de tocht, waarover je in het volgende stuk kunt lezen. Maar eerst weer de foto's:

Italiaanse Alpen - 1

2010-07-21T20:46:00.001+02:00

Ruim anderhalve week geleden zijn Patricia en teruggekomen van onze vakantie in Italië. Het is een zeer geslaagde vakantie geweest die (uiteraard) niet gelopen is zoals bedoeld maar die desondanks weer prachtig was.

Het was voor ons de eerste keer naar de Alpen, beide waren we er nog nooit geweest. We hadden aan de hand van een artikel in de Op Pad gekozen voor een route die we in het noordelijk gedeelte van het Aostadal wilden gaan lopen. Een redelijk pittige tocht maar hij leek erg mooi. Na de benodigde documentatie verzameld te hebben, wat nog niet meeviel, en de spullen uitgezocht te hebben zijn we in de auto gestapt en naar het beginpunt in Valtournenche gereden. Daar zou onze trektocht beginnen. De rugzaken waren zwaar. Een rugzak van 25 kilo voor Patricia en eentje van 30 kilo voor mij. Ondanks deze belasting schoten we de eerste dag goed op en haalden we met gemak de geplande overnachtingsplek. In de buurt van een prachtig meertje met uitzicht op de steile bergen om ons heen. Na nog niet het avondeten goed en wel opgegeten te hebben zagen we de eerste twee steenbokken als langskomen. De volgende dag zou een niet zo'n lange dagetappe moeten zijn maar bleek toch tegen te vallen, onder meer door een zware hagel- en onweersbui. Na deze indrukwekkende ervaring liepen een soort van verborgen vallei in waar meer dan 25 steenbokken stonden te grazen, een fantastich gezicht! De keuze om de telelens vanwege het gewicht thuis te laten werd nogmaals vervloekt.

Kijkende vanuit onze tent zagen we de col die we de volgende dag over moesten gaan en kregen het vermoeden dat er nog teveel sneeuw op lag. De volgende dag dus een rustdag ingepland en naar de col toegelopen. Daar aangekomen bleek onze inschatting juist te zijn geweest, hier kwamen wij met onze zware bepakking niet overeen. Een enorme tegenvaller. Aangezien er geen alternatieve route was zat er niets anders op dan om te keren en terug te lopen naar het beginpunt. De rest van de dag hebben we de omgeving verder bekeken en genoten van deze mooiste wildkampeerplek tot nu toe.

De volgende dag zijn we in hoog tempo naar het beginpunt teruggelopen en een alternatief plan bedacht. Daarover meer in het volgende bericht. Nu eerst de foto's van dit gedeelte van de tocht:

En een panorama foto gemaakt op de ochtend van de rustdag dat ik vroeg (5 uur 's ochtends) opgestaan ben:

Kleur aan het eind van de tunnel

2010-06-22T21:19:00.001+02:00

Tijdens een lezing in het centrum van Utrecht kwamen we bij toeval ook in deze tunnel terecht, en die moest ik toch even op de gevoelige plaat vastleggen. Ondanks de felle kleuren heeft hij een heerlijk mystieke sfeer gekregen.

Haagse Bos - 8

2010-06-22T21:09:00.000+02:00

De keer daarop was het ook al niet zo'n succes in het Haagse Bos, gericht op macro foto's maar kon maar weinig interessante onderwerpen vinden. Toch 1 foto gemaakt die ik, met name door het stofzwabbertje wel aardig gelukt vind:

Haagse Bos - 7

2010-06-22T20:28:00.002+02:00

Nou, de afgelopen tijd behoorlijk wat gefotografeerd en vooral ook met andere dingen druk geweest en daarom niet aan het bewerken van foto's toegekomen. Nu gelukkig een avondje vrij dus even wat inhalen.

Begin mei ging ook Patricia een keer 's ochtends mee het Haagse Bos in om te fotograferen. Helaas was het niet echt een mooie ochtend dus de resultaten vielen toch wat tegen. Één foto wilde ik jullie dan toch niet onthouden:

En de 'making of':

Pelgrimspad - deel 7

2010-05-30T12:00:00.002+02:00

Eind april was het een lang weekend dankzij koninginnedag en zijn Patricia en ik weer het volgende deel van het Pelgrimspad gaan lopen. Met als hoofdattractie deze keer de Oisterwijkse Vennen en de Kampina. We hebben weer een behoorlijk stuk gelopen maar op zondag zijn we door het slechte weer eerder gestopt. Al met al hebben we van Oisterwijk naar Steensel (vlak onder Eindhoven) gelopen. Het weer was niet helemaal super met behoorlijk grijze luchten maar af en toe gelukkig ook een lekker zonnetje er doorheen. Met de campings hadden we deze keer iets minder gelukkig, beide waren te omschrijven als 'vaag'.

Den Haag bij avond

2010-05-30T10:08:00.001+02:00

Op een avond ben ik samen met een mede-clublid van de fotoclub s'avonds bij mij in de buurt gaan fotograferen. Op het programma stond de wijk Bezuidenhout en het Haagse Bos. Het was een saaie grijze avond waardoor we al snel foto's met lange sluitertijden gingen maken om er toch maar iets van te maken. En dat viel uiteindelijk nog niet eens tegen:

Pelgrimspad deel 6

2010-05-20T08:55:00.000+02:00

Ieder jaar gaan wij een weekend in het voorjaar in Limburg wandelen. Door onze vakantie naar Namibië dachten we dat het dit jaar niet zou gaan lukken maar gelukkig kwam er een aswolk langs en konden we alsnog van deze traditie genieten. Limburg in het voorjaar vinden we altijd erg mooi, door de frisse kleuren en de bloesem in de boomgaarden. Daarom hebben we ook dit jaar weer de rugzakken ingepakt (stonden toch ongebruikt in de kast...) en gingen we op pad. Het Pelgrimspad dat we nu aan het lopen zijn komt ook het Heuvelland van Limburg en dus besloten we dit stuk te lopen.

Wat Patricia niet wist was dat ik een grote verrassing voor haar had. Na een uur gewandeld te hebben en we op een prachtige plek in een boomgaard waren heb ik haar ten huwelijk gevraagd. Ze had het totaal niet verwacht maar zei gelukkig toch ja :). En dus zijn we nu verloofd!

De rest van het weekend kon daarna natuurlijk niet meer stuk en hebben we heerlijk ervan genoten. Het fotograferen was door het harde zonlicht wat minder geslaagd maar toch wat leuke impressies:

Website www.tweemetervijf.nl

2010-05-16T20:47:00.000+02:00

Zoals de regelmatige bezoeker van mijn website heeft gemerkt, was deze al een tijdje niet te bekijken. Ik was niet meer tevreden over de opzet van de website en was daarom druk bezig met een nieuw ontwerp en invulling van de website. Ik ben er erg trots op om vandaag de compleet vernieuwde website aan jullie te presenteren.

De website is professioneler geworden; een nieuw en modern design, een select en up-to-date overzicht van de beste foto’s, integratie van mijn weblog en minder overbodige persoonlijke informatie. Ik kan mensen nu weer vol trots naar mijn website verwijzen. Doen jullie dat ook?

Ga in ieder geval even kijken op http://www.tweemetervijf.nl/ en laat me weten wat je ervan vindt!